واقعیت هایی که به هذیان تعبیر می شوند

یه کلمه هایی هستن که اینقدر بی جا و توسط آدم ناشایست_ در مورد اون کلمه البته_ استفاده شدن که تبدیل به واژه هایی نخ نما و پوسیده شدن. و تقریبا شنیدنشون یه جاهایی دیگه حال آدم رو به هم می زنه.

یکیش همین واژه بدبخت و بی پناه قضاوت!!! اووووف که هر جا می ری "حرف" از اینه که قضاوت نکنیم همدیگه رو ولی درست در همون وقت ذهنمون در حال سرچ و ارزیابی و قضاوت در مورد اطرافیانمونه. روزی ده ها جمله تو وایبر و اینستا می بینم و می خونم و کم کم حال اون شکلک سبز بهم دست می ده.

از بقیه کلمه ها می شه به کائنات اشاره کرد. بابا آخه درسته که ما نیرویی برای کائنات در نظر می گیریم اما آخه نمی شه که هی زل بزنیم به در و پنجره و آسمون که کاونات اینو می گه اینو بفرستیم به کائنات.

حد هر چیزی چه در مقوله کلمه چه در مقوله روابط چه در حیطه شوخی و جدی و ... رعایت نشه به گند کشیده می شه اون هم به سادگی آب خوردن.

بعد اگه می خوای یه موضوعی رو به ... بدی یه مسیج آب و تاب دار ازش درست کن بفرست تو این گروه های وایبری. یهو ممکنه به خودت بیای و ببینی که اوووو چقدر ملت هواخواه اون موضوع شدن.

می شه کلمه های زیادی رو عنوان کرد که دارن به این درد مبتلا می شن گل گلی رنگی رنگی انرژی مثبت

آخ که حتی پرنده ی محبوب من هم از شدت افراط به تباهی کشیده شد...

حرف زیاد دارم ولی حوصله ندارم. یعنی الان یه هفته ست سرم در می کنه. می رم تا بعد

/ 3 نظر / 31 بازدید
دزیره

آزي جون کلي دلم برات تنگ شده بود آدرس اين وبلاگت رو پيدا نميکردم ... خوبي عزيزم ؟؟؟؟

مارال و آلنی

سلام آزی جون خوبی عزیزم؟ اوضاع احوال خوبه؟ امیدوارم دلیل ننوشتنت مشکلات پرشین بوده باشه.

مهسا بهانه های کوچک خوشبختی

مثل این که هنوز هم میزون نیستی ازی جان. تجربه من: از همه گروه های وایبری و شبکه های اجتماعی بیا بیرون. جز اعصاب خورد کردن نتیجه دیگری ندارن عزیزم.